محال است . » « 1 » پيش از اين نيز سخن وى آمد . شگفتى من نيز پايانى ندارد كه چگونه علامه‌اى ناقد و كار آشنا ، ابو على فضل بن حسن طبرسى ، در تفسير ارزشمند و گران‌سنگ خود ، حديثى را نهاده كه نشانه‌هاى جعل بر چهره‌اش هويداست ! و به سبك ثعلبى و پيروانش ، آن را براساس سوره‌ها پخش كرده است ! اين ، چيزى جز لغزشى از شخصيتى بزرگ نيست ؛ عصمت از آنِ خداست . روايات پيرامون خواص قرآن بسيارى از صاحبان وِردها و اذكار ، كتاب‌هايى را در علم خواصّ ، تدوين كرده‌اند . اين علم - آن‌سان كه حاجى خليفه گفته است - از خواص مترتب بر قرائت نام‌هاى خداى سبحان و كتاب‌هاى نازل شدهء او و قرائت دعاها ، بحث مىكند ، و بر هر يك از آن نام‌ها و دعاها ، خواصّى مناسب با آن را بار مىكند . يكى از عرفا گويد : بدان كه نفس به سبب اشتغال به اسامى خداوند متعال و دعاهاى وارد شده در كتاب‌هاى آسمانى ، به ساحت قدس او توجه مىكند و از امور سرگرم كننده رهايى مىيابد . به سبب آن توجه و رهايى ، آثار و انوارى متناسب با استعدادش ، بر وى افاضه مىگردد كه از اين اشتغال به دست مىآيد . يارى جستن از خواص دعاهاى مأثور ، از اين قبيل است ؛ به گونه‌اى كه بيننده مىپندارد او سحر انجام مىدهد . وى مىافزايد : نهايت چيزى كه در اين باره گفته مىشود ، مستند به تجربه‌هاى صالحان بوده و رواياتى نيز در اين باره رسيده است . سيوطى اين روايات را در الاتقان آورده و گفته است : برخى از آنها سخنان صحابه و تابعان مىباشد و مواردى كه روايت ندارد ، مردم بسيار ، از آن ياد مىكنند و خداوند از صحت آن آگاه است . « 2 » بى ترديد ، وِردها و اذكار براى شفاى از بيمارىها و دردها ، تأثيرهايى دارند ؛ آن

--> ( 1 ) . الموضوعات ، ج 1 ، ص 241 . ( 2 ) . بنگريد به : كشف الظنون ، ج 1 ، ص 725 و 726 .